بركت اين موجودات ذى شعور بدان مقام بلند نائل گرديد . مقتضاى اين‌كه خداوند ، علم آدم به آن موجودات را علم به همه اسرار و نهان زمين و آسمان‌ها توصيف مىفرمايد اين است كه فرشتگان داناى به آن علم نيستند ، زيرا آن موجودات نسبت به زمين و آسمان‌ها غيبند و غيب يعنى غير مشهود و مقتضاى همهء اينها اين است كه آن موجودات زنده عاقل ذى شعور انوارى هستند كه قبل از آفرينش زمين و آسمان و ملائكه و قبل از آدم آفريده شده باشند . پيامبر اكرم مىفرمايد : « أول ما خلق اللّه نور نبيّك يا جابر » و ديگر آن‌كه آن موجودات نورانى نور آدم و ساير انبيا نباشد و گرنه نياز به آگاه كردن آدم به ذات خودش نبود و هم‌چنين ساير پيامبران الهى در مقام خلافت الهى احتياجى به دانستن آن اسماء نداشتند . علاوه بر اين‌كه آيات متعددى از قرآن كريم دلالت مىكنند بر اين‌كه مقام خلافت الهى مقامى است كه افراد معدودى از بشر كه انبيا باشند و آدم اولين آنهاست به لحاظ شناخت و معرفتى كه نسبت به آن انوار مقدسه داشته‌اند اهليت براى آن مقام را پيدا كرده‌اند و در واقع اين يك سنت الهى به شمار مىرود و آيات و روايات وارده از معصومين عليهم السلام بر اين نكته اشارت دارند . ب - روايات اول : روايات آغاز آفرينش - كه خواهد آمد - دلالت مىكند كه اولين مخلوق خداوند نور سيد رسل صلّى اللّه عليه و آله و سپس به ترتيب نور على عليه السلام فاطمه عليها السلام حسنين عليهما السلام و فرزندان نه‌گانهء امام حسين مىباشند . اين روايات دلالت مىكنند كه خلقت نور چهارده معصوم بر همهء انبياء و پيامبران مقدم